پایگاه رسمی دکتر محسن دیناروند

«اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج»

۲۵ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «سبک زندگی» ثبت شده است

پنجشنبه, ۱۹ اسفند ۱۴۰۰، ۱۱:۱۷ ق.ظ

دیکتاتورها چگونه اند؟

بسم رب الفاطمه(س) 

سلام 

 

دیکتاتورها هم بسیار مهربان هستند تا زمانی که مطیعشان باشی! 

                                                                    محسن دیناروند

 

پی نوشت: پس اگر دیدی تو هم به تا زمانی کسی به میلت بود به او مهربانی کردی ، خود را مهربان ندان! مهربان واقعی کسی است که با مخالف نظر و عملش مهربانی کند. 

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۹ اسفند ۰۰ ، ۱۱:۱۷
محسن دیناروند
پنجشنبه, ۵ اسفند ۱۴۰۰، ۰۹:۱۵ ب.ظ

بی فکری ها(۱۱)

بسم رب الفاطمه(س) 

سلام 

 

دشمن نشناسی ها و دشمن تراشی ها نمونه روشنی از بی فکری است.

 

                                                                           محسن دیناروند 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۵ اسفند ۰۰ ، ۲۱:۱۵
محسن دیناروند
پنجشنبه, ۵ اسفند ۱۴۰۰، ۰۹:۱۱ ب.ظ

بی فکری ها(۱۰)

بسم رب الفاطمه(س) 

سلام‌

 

فقط به فکر خود بودن و برای خود خواستن از بی فکری هاست. 

 

                                                                    محسن دیناروند

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۵ اسفند ۰۰ ، ۲۱:۱۱
محسن دیناروند
پنجشنبه, ۵ اسفند ۱۴۰۰، ۰۵:۰۲ ب.ظ

حرفی نزنیم که ..‌

بیم رب الفاطمه(س) 

سلام

در مورد دیگری، حرفی که نمی توانیم جلوی رویش به او بگوییم، نزنیم! 

 

                                                                                 محسن دیناروند

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۵ اسفند ۰۰ ، ۱۷:۰۲
محسن دیناروند
سه شنبه, ۳ اسفند ۱۴۰۰، ۰۱:۵۲ ق.ظ

از زندگی عمروعاص عبرت بگیریم!

بسم رب الفاطمه(س) 

سلام

 

عمروعاص، زندگی اش را به زیرکی اش باخت! 

                                           محسن دیناروند

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۳ اسفند ۰۰ ، ۰۱:۵۲
محسن دیناروند
سه شنبه, ۲۶ بهمن ۱۴۰۰، ۰۷:۵۹ ق.ظ

رابطه مدعیان ایمان و اخلاق

بسم رب الفاطمه(س) 

سلام همراهان گرامی 

ما به همان اندازه که مدعی ایمان به خداییم باید اخلاقی باشیم و قطعا باید برای ذره ذره اخلاق کمتر از ادعایمان باید در مقابل خدا پاسخگو باشیم! 

 

                                                                      محسن دیناروند 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۶ بهمن ۰۰ ، ۰۷:۵۹
محسن دیناروند
يكشنبه, ۲۴ بهمن ۱۴۰۰، ۰۹:۱۶ ب.ظ

اتفاقی که نیفتاده!

بسم رب الفاطمه(س) 

سلام عزیزان همراه 

 

برای اتفاقی که هنوز نیفتاده است، نه ناراحتی کنید نه خوشحالی! 

                                                                      محسن دیناروند 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۴ بهمن ۰۰ ، ۲۱:۱۶
محسن دیناروند
يكشنبه, ۱۷ بهمن ۱۴۰۰، ۰۹:۴۷ ب.ظ

خروج از دایره انسانیت

بسم رب الفاطمه(س) 

سلام

اگر کسی راضی به ناراحتی هرچند اندک دیگری حتی دشمن ترین دشمنش باشد، از دایره انسانیت خارج است. 

                                                               محسن دیناروند 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۷ بهمن ۰۰ ، ۲۱:۴۷
محسن دیناروند
دوشنبه, ۴ بهمن ۱۴۰۰، ۰۵:۲۰ ب.ظ

ترفند های حرفه ای فرار از نقد!

بسم رب الفاطمه(س) 

سلام دوستان

 

در خوبی نقد همین بس که دست کم ژست نقدپذیری را همگی دوست داریم! نقد نه بیان بدی هاست و نه خوبی ها! که بررسی ضعف ها و قوت هاست. برای موفقیت در هر کاری لازم است که مورد نقد واقع شود؛ لذا لازم است برای موفقیت در هر عرصه ای زندگی خودمان را در معرض نقد جدی قرار دهیم و هراسی از آن نداشته باشیم. متاسفانه ما به  ترفندهای حرفه ای و حساب شده و با نام خود نقد از نقد جدی به خودمان جلوگیری می کنیم یک آن که می گوییم نقد باید منصفانه باشد! با همین کلمه انصاف کار نقد را یکسره می کنیم چرا که در اصل خودمان را معیار انصاف قرار می دهیم آنقوت هر ضعفی که از ما گفته شود را خارج از دایره انصاف می دانیم و آن را به زمین می زنیم! لذا اصلا نباید برای نقد قید انصاف را گذاشت. نقد را باید شنید و شنونده نقد مستقلانه به تحیلیش بپردازد و اگر درست بود بپذیرد. البته این به معنای ترویج نقد غیر منصانه نیست که منصفانه نقد کردن از اصول نقد است، بحث این است که به بهانه و نقد منصفانه نقد کردن در را بر روی نقدهای جدی بسته ایم! بحث این است ما معیار انصاف نیستیم! بگذاریم نقد انجام شود و خود مردم و تاریخ در موردش قضاوت خواهند کرد. 

ترفند دوم اینکه می گوییم نقد باید همراه با راهکار باشد! این هم خیلی مد شده که تا نقدی صورت می پذیرد می گوییم این را هم خودمان می دانیم، راه کار بدهید! و زبان منتقد را خاموش می کنیم چرا که همیشه بیان نقد همراه با راهکار نیست! اساسا هم نباید باشد و این ملازم دانستن نقد و راهکار یک ترفندی است برای فرار از نقد! اصولا وقتی ضعفی هست باید طرح شود چه راهکار باشد چه نباشد. مساله راهکار یک بحثی لست که حیثیت درجه دومی دارد. یعنی پس از یافتن ضعف ها که درجه اول اند باید برویم دنبال یافتن راهکار برون رفت از ضعف ها. 

ترفند سوم نادیده گرفتن منتقد است، نادیده گرفتن جدای از نقد ناپذیری است، برخورد تند با منتقد در این عصر حرکتی از مد افتاده که فقط از افراد ناوارد و ناشی سر میزند. اما بحث نادیدن با آن فرق دارد. دقیق مثل یک مدیری که با نادیدن کارمندانش آنها را بی انگیزه و مجازات می کند، اگر نسبت به سخن منتقد واکنشی نشان داده نشود و نقد او دیده نشود و از پس نقدهای فراوان ایشان فرایند اصلاحی حاصل نشود ، این دقیقا همان نادیده گرفتن منتقد است که او را بی انگیزه و پشیمان از نقد می کند. با این ترفند شما می توانید ژست نقد پذیری هم بگیرید و تازه گلایه مند باشید که چرا منتقدان سخن نمی گویند. این در حالی است که هر چه منتقد ساکت تر شود موفقیت ما کمتر می شود و این به ضرر ماست و جریانی که می خواهیم در آن موفق شویم. 

 ترفند چهارم؛ استحاله نقد و منتقدان است! استحاله را که می دانیم چیست، یک وضعیت خطرناک و پیچیده که وقوع آن نتایج ناگواری برای هر مفهوم خواهد داشت و نقد و منتقد جدای از مفاهیم دیگر در این باب نیست. رییس یک دولتی آمدند و با گرفتن ژست نقد پذیری گفتند من می خواهم جشنواره ای راه بیاندازم که در آن به منتقدانم و نقدهایشان جایزه بدهم! این خیلی خوب است و دست بر قضا جای خالی چنین کاری حس می شود. اما جشنواره که برگزار شد دیدیم که حامی ترین فرد به وی و تندترین رسانه نزدیک به وی حائز نقد برتر شد! بله این دقیقا یعنی تلاش برای استحاله نقد و منتقد! اینکه مفهومشان را عوض کنی با همان پوسته! انجام موفق این کار خیلی پیچیده است. البته در مثال مذکور چنان ناشیانه عمل شد که خودشان هم نه آن جشنواره را باور کردند و نه هیچ چیز دیگرش را وگرنه اگر می توانستند حرفه ای تر عمل کنند استحاله قوی تری انجام میشد. می خواهم بگویم گاهی استحاله ایجاد می کنیم و نقد را مفهومش را تغییر  می دهیم به تعریف ولی با پوسته نقد. 

ترفند پنجم  تعریف و تمجید از منتقد است. این یک امر بدیهی است که نقد را منتقد انجام می دهد، اگر منتقد را با ترفند تعریف و تمجید راضی به حرف نزدن کنی نقدی وجود نخواهد داشت! خیلی هم اوضاع گل و بلبل می شود. این ترفتند به این شکل است که شما آنقدر از فردی که می دانید منتقد کار توست تعریف و تمجید کنی که منتقد اصلا روی نقد کردن را نداشته باشد. این ترفند را شاید زیاد دیده باشید. 

ترفند ششم که وابسته به ترفند قبل است، وابسته کردن منتقد به لحاظ اقتصادی و جریانی و... است. وابستگی مخصوصا وابستگی اقتصادی و جریانی زبان منتقد را در بیان صریح نقدها به شدت کند می کند. فرض کنید شاگرد مغازه ای که پولش را صاحب مغازه می دهد! این شاگرد که نمی تواند انتقاد صریح کند چرا که نمی خواهد نانش آجر شود!  یا وقتی منتقد را وابسته جریان خود کردی که نمی تواند جریان خود را نقد کند که اگر چنین کند خودزنی کرده که امری معقول به نظر نمی رسد.

ترفند دیگری که به ذهنم می رسد برای فرار از نقد و مبارزه با آن، به طنز کشیدن نقدها و دردها و ضعف هاست. با طنز نمی توان به درمان ها و قوت ها رسید! مشاهده نشده است که با طنز هیچ دردی درمان شود و هیچ ضعفی اصلاح شود! آنچه که مد نظرم است طنز سالم است نه آن تمسخرها و جوک های کوچه بازاری و یا مبتذل! از اینگونه ها که اساسا نه تنها انتظاری نیست که بلکه مستقیما با هدف بی هویت کردن و حذف نقد و منتقد و روشنگری ها به کار می رود! موضوع بحثم طنز سالم است! طنز در حوزه نقد به هیچ وجه نمی تواند کارساز باشد چرا که این دو از یک سنخ نیستند بلکه از دو سنخ متفاوت و متضاد هستند. سنخ طنز از لطافت و خنده است و سنج نقد پر است جدیت و دردوارگی! لذا به طنز درآوردن نقدها و ضعف ها کاری که آن می کند عادی کردن و قابل تحمل کردن دردها و ضعف هاست! درست مثل مسکنی که حس درد را از بین می برد در حالی که زخم و درد و علت آن از بین نرفته و چه چیز برای بیمار بدتر از اینکه با مسکن ها حس درد را از بین ببریم و دنبال علت درد و درمان آن نرویم و یک باره درد همه بدن را بگیرد و تمام! طنز هم هم در بهترین حالتش با نقد ها و دردها ی افراد و جامعه همین کار را می کند، شما فردی را در نظر بگیرید که دچار پرخوری افراطی است، ما با طنز این پرخوری را برای فرد عادی و قابل تحمل و بلکه شیرین می کنیم! حالا او با این وضعیت از پرخوری دست می کشد؟ قطعا خیر بلکه هر بار برای شنیدن همان طنزها و شیرین شدن ذائقه اش به پرخوری اش ادامه می دهد بلکه بیشترش می کند تا جایی که از نظر چاقی اش دچار بن بست می گذرد. به طنز بستن نقدها و دردها دقیقا همین کار را در مورد آنها می کند! و این دقیقا به این معناست که می توان با یک ترفند حرفه ای یعنی به طنز کشیدن نقدها و دردها و ضعف های فرد و جامعه پوست آنها را درآوریم و مردم هم در ظاهر لذتش را ببرند و شاد باشند و بقیه ماجرا! پس در خوشبینانه ترین حالت ممکن طنز به راحتی کاری که می کند این  است که به جای درمان دردها، آنها را برای ما عادی و قابل تحمل می کند! و این اگر خیانت به فرد و جامعه نیست پس چیست؟ 

شاید علاوه بر اینها ترفند های حرفه ای دیگری باشد که با آنها بتوانیم درچه نقد و اصلاح ضعف ها و توقویت قوت ها را در خودمان و جامعه امان بگیریم ولی هیچ گاه نباید این را نشانه قدرت هوش و زیرکی خودمان حساب کنیم چرا که با جلوگیری از نقد شدن جدی خودمان با هر ترفندی که باشد حتی ترفندهای دموکراتیک و به شبه عقلی راه را بر  هرگونه اصلاح ضعف های خود و جامعه می بندیم و نتنها ضعف ها کاسته نمی شود که روز به روز بر شدت ضعفهایمان افزوده می شود و آنقدر شور می شود که با هیچ راهکاری نمی توان از پس جبران آن برآمد‌ و از طرفی با تعریف ها و تمجید های صدمن یک غاز نتنها تلاشی برای افزودن و مدیریت منطقی  قوت ها نمی کنیم که قوت هایمان از شدت شیرینی دل آدم را می زند و اصلا خود به نقاط ضعف قوی تبدیل خواهند شد.  

پس اگر خودمان و جامعه امان را دوست داریم هرگز تلاش نکنیم با دست یافتن به ترفندهای زیرکانه بر تن نقد جدی بتازیم که زنده ماندن، رشد، تعالی ،پیشرفت و موفقیت ما نسبت مستقیمی با زنده ماندن نقد جدی و نقدپذیری واقعی در ما و جامعه ما دارد  و باید به این باور برسیم که ما برای رسیدن به نقطه مطلوب چاره ای جز پذیرش نقد و رواج نقد نداریم! و بستن راه نقد یعنی خودکشی و جز این نیست! 

 

به قلم: محسن دیناروند

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۴ بهمن ۰۰ ، ۱۷:۲۰
محسن دیناروند
پنجشنبه, ۳۰ دی ۱۴۰۰، ۱۲:۴۱ ق.ظ

از انسان چه می ماند؟

بسم رب الفاطمه (س) 

سلام رفقای همراه 

 

از انسان، اخلاق است که می ماند. 

                          محسن دیناروند 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ دی ۰۰ ، ۰۰:۴۱
محسن دیناروند