امان از مشاوران سفید ...

یا الله 

سلام

 

امروز چهارشنبه مورخ ۱ بهمن ۱۴۰۴ در یکی از خبرگزاری های رسمی نامه یکی از نظریه پردازان به دبیر شورای عالی امنیت ملی را خواندم. 

پس از کلی صحبت، خلاصه کلامش این بود که فضای مجازی مهم است و جایگاه آن نه در دستان نهادهای فرهنگی بلکه جایگاه اصلی آن یعنی نهادهای امنینی و شورای عالی امنیت ملی برگردانید! 

نمی دانم این نظریه پرداز، خودش را به کوچه علی چپ زده یا واقعا ناآگاه از مسائل است یا می خواسته تئوری بدهد برای فراهم آوردن راهی که فضای مجازی به همین شکل موجود ادامه یابد! چرا که روشن است تصمیم گیری چه در قبل چه حال در دست نهادهای فرهنگی نبوده و شکل کنونی هم در دست شورای عالی امنیت ملی بوده! 

بحثِ این یادداشت، اکنون بر سر این نیست که تصمیم گیر چه کسی باشد؟ بحث این است تصمیم گیران از چه کسانی مشورت گیرند البته اگر جایی برای مشورت پذیری گذاشته باشند! 

به نظر می رسد اینچنین نظریه همانطور که پیشتر عنوان شد از سه حال خارج نیست، مشاور یا مسئله را می داند و خود را به آن راه دیگر زده، یا واقعا مسئله را درک نکرده یا برای خوشایند تصمیم گیران دست به چنین نظریاتی می زند یا به امر تصمیم سازان دست به فلسفه سازی اقدامات می زند. 

به فراخور آنچه رفت مشاوران هم انواع گوناگون دارند که نوعی که در این یادداشت به آن اشاره شده در هر چهار حالت از نوع سفید آنان است! یعنی مشاورانی که برای خودشیرینی مقامات یا برای فلسفه سازی یا از ناآگاهی، آنگونه حرف می زنند که در ظاهر برای مقامات بی خطر باشد اما توصیه نگارنده به تصمیم گیران این است که در هر صورت این حرف های سفید از مشاوران سفید راه را فقط و فقط تنگ تر و سخت تر می کند. 

بهترین راه به توصیه قرآن کریم آن است که حرف ها و مشاوره های مختلف را بشنوند و عاقلانه و اخلاقی ترین تصمیم را بگیرند. 

 

#دکتر_محسن_دیناروند 

 

 

خاله جانم!!! الهی بمیرم برات

بازگشت همه به سوی خداست 

سلام 

 

امشب حالم خیلی گرفته بود! از خودم از زمانه و... ساعت ۱۱ رفتم بیرون. داشتم از درد می ترکیدم. بغضی گلویم را گرفته بود ولی نمی شکست.توی ماشین بودمکه از روشن شدن صفحه گوشی متوجه شدم پیامی آمده! پیام را باز کردم!انتظار هر چه را داشتم جز این: خاله رفت! وای دنیا روی سرم خراب شد. ترکیدم! پر بیراه نبود که دلم آشوب بود. مدام اشک ریختم. 

بعد از یک ساعت که خودم را کنترل کردم خودم را رساندم به مادر جان. مادرم حال خوشی ندارد گفتم پیشش گریه و زاری نکنم‌ . نمیدانم چه شد تا چشمم به مادرم افتاد تمام قول و قرار هایی که با خودم بسته بودم که پیش مادرم خودم را کنترل کنم نشد و شروع کردم یک ریز اشک ریختن! 

خاله ام خیلی مهربان بود. کم حرف و مظلوم! اینکه در مورد بعضی آدم ها می گویند به یک مورچه هم آزاراش نرسید را من در لحظه لحظه زندگی خاله ام دیدم و زندگی کردم! 

به نظرم بهشت خدا پر است از آدم های آرام و با اخلاقی مثل خاله جانم. 

خاله جان بمیرم برات ... 

غرق

یا الله

 

تعصب، شهوت، لجاجت و جهالت اقیانوس هایی هستند که شناگران را در خود غرق خواهند کرد! 

        #دکتر_محسن_دیناروند