پیش آمد بحرانی تر
یا الله
سلام
وقتی بحران ها را با راه حل های اشتباه، از سر راه بر می داریم، باید منتظر پیش آمدِ بحرانی تری در آینده باشیم.
#دکتر_محسن_دیناروند
یا الله
سلام
وقتی بحران ها را با راه حل های اشتباه، از سر راه بر می داریم، باید منتظر پیش آمدِ بحرانی تری در آینده باشیم.
#دکتر_محسن_دیناروند
هزار مرتبه از ریشه، ریشه کن شدهام
اگر که خم نشدم چون تو استخوان منی
شعر #فاطمه_اتحاد
یا الله
سلام
برخی قواعد هستند که اگر محترمانه بگوییم هیچ کارایی ندارند فقط یا برای حفظ ظاهر است یا برای رعایت شدن یک سری رسوم بی پشتوانه علمی و عقلی یا متاسفانه از سر عادت یا برای اظهار قدرت، نمونه یک چنین کارهایی برگزاری صف مدارس است!
البته اگر فک کنیم از این مثال ها زیاد داریم! شما چطور فکر می کنید؟ آیا مثالی دارید؟
شناختن این کارها و پذیرش کارا نبودنشان و از همه مهمتر کنار گذاشتن آنها می تواند ما و جامعه ما را به کارهای مهمتری وارد کند که در زندگی ما رونقی ایجاد خواهد کرد.
یا الله
سلام
ولادت #حضرت_مسیح (علیه السلام) بر دوستداران ایشان مبارک باد.
یا الله
سلام
انسان ها را بیش از آنکه بتوان از اعمالشان شناخت در آرزوهایشان نمایان می شوند!
اعمال و رفتار آدمی گاهی محصول اجبار هستند، گاهی محصول شرایط محیطی و زیستی و گاهی هم حتی شانس!
اما آرزوها، از آنجا که جهتِ دل و ذهن انسان را نشان میدهند می توانند میزان محکم تری برای شناخت آدمی باشد!
لیلةالرغائب که امروزه آن را با شب آرزوها می شناسیم فرصت مناسبی پیش آورده برای شناخت دقیق تر خویشتن!
تهیه کردن یک فهرست از آرزوهایمان و تحلیل آنها می تواند یک شناخت واقعی تری از ما به دست دهد!
اینکه که هستیم و کدام سمت ایستادهایم؟ و به کدام جهت میل داریم؟
با تحلیل آرزوهایمان می توانیم پی ببریم چقدر اخلاق گرا هستیم؟ و چقدر مادی گرا؟ دین را برای چه می خواهیم؟ باور به آخرت در ما تا چه میزان است؟ و مردم کجای مختصات و هندسه ذهنی ما هستند؟ مسیر و جهت ما به کدام سمت است؟ و برای دستیابی به آرزوهایمان چه باید کرد؟ و جایگاه اختیار و تلاش و حرکت ما در برآورده شدن این آرزوها کجاست؟
آرزوها آیینه آدمی هستند؛ و لیلةالرغائب، شب تماشای این آیینه است.
دست یافتن به شناخت دقیق از خویشتنِ واقعی آدم است که از انسان راهی برای به رسیدن به خدا می سازد؛ وگرنه اگر به خویشتنِ واقعی نرسیم، خدا را وسیله ای خواهیم یافت که باید در خدمت ما باشد تا آرزوهای کوتاه و بلندمان را برآورده کند و این چقدر از معنای حقیقی اصل توحید دور است.
برای همین به نظر می رسد که با این نگرش شناختی، می توان شب آرزوها را فرصتی برای خودشناسی دانست که با دستیابی به آن می توان به حل چالش هایی پرداخت که توسط خود آدمی به واسطه نشناختن خود یا شناخت ناصحیح خود، بر سر راه رسیدن به هدفهای واقعی اش کاشته است.
#دکتر_محسن_دیناروند
برای عبور از چالش کمجمعیتی کشور چه باید کرد؟
دکتر مرضیه وحیددستجردی، دبیر ستاد ملی جمعیت، در گفتوگو با خبرگزاری تسنیم اعلام کرده است که قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت، با وجود تلاشهای انجامشده، هنوز به اهداف مورد نظر نرسیده است. به گفته او، کمبود اعتبارات و منابع مالی از دلایل اصلی ناکامی این قانون به شمار میرود.
قانون جوانی جمعیت که در آبان ۱۴۰۰ تصویب و به دستگاههای اجرایی ابلاغ شد، قانونی گسترده با ۷۳ ماده، ۸۸ تبصره و بیش از ۲۵۰ تکلیف است. با این حال، پرسش اساسی این است که آیا مشکل اصلی در کمبود منابع مالی خلاصه میشود، یا ریشههای عمیقتری در پس کاهش نرخ رشد جمعیت وجود دارد؟
نخستین عامل مؤثر در کاهش جمعیت، تغییر نگرش فرهنگی در طول دو دهه گذشته است. سیاستها و تبلیغاتی با شعار «فرزند کمتر، زندگی بهتر» بهتدریج این باور را در ذهن بخش بزرگی از جامعه نهادینه کرد که رفاه بیشتر، مستلزم داشتن فرزند کمتر است. نتیجه این رویکرد، شکلگیری یک الگوی فرهنگی پایدار در میان دو نسل بوده است؛ الگویی که صرفاً با مشوقهای مالی کوتاهمدت قابل اصلاح نیست.
دومین عامل، وضعیت اقتصادی خانوادههاست. تردیدی نیست که فشارهای معیشتی، نااطمینانی اقتصادی، بیکاری و تورم، نقش مهمی در کاهش تمایل به فرزندآوری دارند. با این حال، تجربه نشان داده است که ارائه تسهیلاتی نظیر وام، خودرو یا کمکهای مقطعی، پاسخگوی دغدغههای بلندمدت خانوادهها نیست.
زمانی که یک خانواده در تأمین نیازهای اولیه فرزند خود با فشار اقتصادی مواجه است، طبیعی است که از آرزوی فرزند بیشتر چشمپوشی کند. به نظر میرسد سیاستهای پایدار اشتغالزایی و کنترل تورم، بسیار مؤثرتر از مشوقهای مقطعی در افزایش نرخ فرزندآوری باشند.
سومین عامل، که کمتر مورد توجه قرار گرفته، افزایش تعداد زوجهای نابارور است. این زوجها غالباً تمایل بالایی به فرزندآوری دارند، اما هزینههای سنگین درمان ناباروری و نبود پوشش بیمهای کافی، آنها را با موانع جدی روبهرو کرده است. فراهمکردن پوشش بیمهای مؤثر و بیمههای تکمیلی برای درمان ناباروری، میتواند بدون نیاز به تبلیغات گسترده، نقش مهمی در بهبود روند جمعیتی کشور ایفا کند.
در مجموع، بحران کاهش جمعیت، مسئلهای چندبعدی است که با تزریق منابع مالی محدود یا مشوقهای کوتاهمدت حل نخواهد شد. بازنگری فرهنگی، اصلاحات ساختاری در اقتصاد و حمایت واقعی از زوجهای نابارور، سه ضلع اصلی سیاست جمعیتی مؤثر هستند. بدون توجه همزمان به این عوامل، هر قانونی با گستردگی و جزئیات فراوان در عمل با شکست مواجه خواهد شد.
#دکتر_محسن_دیناروند
آزادسازی قیمت ها، مسئله اقتصادی یا چالش اخلاقی؟
یک مقام مسئول وزارت جهاد کشاورزی اعلام کرده است که با حذف ارز ترجیحی واردات برنج، دولت از قیمتگذاری این محصول کنار میکشد و قیمتها بهصورت رقابتی در بازار تعیین خواهد شد.
این اظهارنظر در ظاهر مبتنی بر منطق بازار آزاد است، اما در بستر واقعی اقتصادِ ما، نیازمند تحلیل علمی است.
البته از آنجا که پیشتر مقامی بالاتر از همین وزارت بر نقش وجدان فروشندگان در قیمت گذاری ها تاکید داشتند و وجدان نیز امری اخلاقی است لذا لازم است به این پرسش نیز پاسخ داد که آیا حدف ارز ترجیجی و به عبارتی آزادسازی قیمت ها با این روش وجدان بنیان از منظر اخلاقی قابل دفاع هست یا خیر؟
به گونه ای که چنین تصمیمی، عملا به معنای واگذاری تعیین قیمت به آن دسته از کنشگران بازاری است که به عنوان واسطه شناخته می شوند!
در توضیح این موضوع اینکه کنشگران بازار در یک سطح و با یک نقش عمل نمیکنند. تمایز اساسی میان «فروشنده نهایی» و «شبکههای واسطهای و دلالی» در این مهم، نادیده گرفته شده است.
فروشندهای که کالایی را با قیمت مشخص خریداری کرده و با سود متعارف عرضه میکند، رفتاری قابل توضیح در چارچوب اقتصاد خرد دارد.
اما مسئله اصلی، حلقههای واسطهای و ساختارهای شبهمافیایی است که با تسلط بر واردات، توزیع و احتکار، شکاف قیمتی میان مبدا و مقصد را به سودهای کلان و غیرمولد تبدیل میکنند.
در چنین بازاری، حذف قیمتگذاری دولتی نه به رقابت سالم، بلکه به تقویت قدرت انحصاری گروههای واسطه و کلان دلالها منجر میشود.
از منظر اخلاق ِ سیاستگذاری عمومی نیز، ارجاع ضمنی تنظیم بازار به «وجدان» کنشگران اقتصادی، فاقد پشتوانه علمی است و قابل دفاعِ اخلاقی نیست چرا که وجدان، بهعنوان یک سازوکار اخلاقی، نه منبع کامل ارزشهای اخلاقی است و نه معیار قابل اتکایی برای تنظیم رفتارهای اقتصادی در سطح کلان. پژوهشها و تجربه های اخلاق کاربردی و اقتصاد رفتاری نشان میدهد که وجدان فردی و جمعی میتواند تحت تأثیر منافع مادی، فشارهای محیطی، ساختارهای معیوب و عواملی دیگر بازار دچار تضعیف یا انحراف شود؛ و در نبود نظارت منسجم و نه شعاری دولت، حتی کنشگران عادی نیز بهتدریج رفتارهای غیراخلاقی را عادیسازی میکنند.
روشن است که حذف نقش تنظیمگر دولت، بدون مقابله جدی با انحصار، شفافسازی زنجیره واردات و نظارت مؤثر بر توزیع_ در عمل و نه در شعار_ عملاً به معنای واگذاری و انتقال قدرت تعیین قیمت به دلالان و کسانی که انحصار بازار را در اختیار دارند می باشد نه به بازار رقابتی!
نتیجه چنین سیاستی، پیامدهای جبران ناپذیری همچون افزایش بیثباتی قیمتها، تضعیف حقوق مصرفکننده و تعمیق بیاعتمادی عمومی و تزلزل اخلاقی در جامعه خواهد بود.
#دکتر_محسن_دیناروند
یاالله
سلام
مخواه راه برای تو انتخاب کنند
که با فریبِ دلت، عقل را مجاب کنند
عجیب نیست همیشه در اوج فاجعه ها
رسانه ها همه تجویز قرص خواب کنند
شعر: #فاطمه_عارف_نژاد
یاالله
سلام
آنچه زیباست که نمایانگر حقیقت باشد؛ حتی دردها، رنج ها و شکست های ما اگر حقیقتی را روشن کنند زیبا خواهند بود؛ اما اگر تمام دنیا را به دروغ به ما بدهند یا با فریب به دست آوریم، هرگز در چنین دنیایی لذت نخواهیم برد!
دروغ و فریب لذت بخش نیستند حتی اگر در برابرشان جهان را به ما بدهند!
می توان کسی که از دروغ و فریب لذت می بَرَد و از راستی دوری می جوید را از قطار دوستان خویش پیاده کرد؛ چرا که عاقل با دوستان شیطان، دوستی نمی کند!
#دکتر_محسن_دیناروند